شاید ظاهرا همیشه بوی رفتن بدی، یعنی ترجیح بدی اونی باشی که میره، تا اینکه اونی باشی که میمونه و له میشه. اما پاش که بیوفته میبینی نه... ترجیح میدی اونی باشی که له میشه، تا اونی که له میکنه و از روش رد میشه و میره .

از چند ماه پیش دیگه کلاس شعر نرفتم، چون خوشم نمیومد کسی شعرامو نقد کنه .

از چند ماه پیش دیگه شعر نمیگم، چون انقدر اولین مصراعشو نقد میکنم که در نطفه خفه میشه .

دستم از نگه داشتن نقاب خسته شده بود. گفتم واسه یه مدت کوتاه بذارمش زمین. ولی اون مدت کوتاه تبدیل شده به یه مدت خیلی طولانی. چون دیگه نه خودم همتشو داشتم نه دستم قدرتشو داشت که دوباره نقاب رو برداره و بزنه به صورتم . اما الان میخوام همه ی زورمو جمع کنم تو دستم و یه بار دیگه برش دارم و این بار برای همیشه ثابتش کنم روی صورتم ...